مناجات ماه رمضانی با خداوند و روضۀ حضرت زهرا سلام الله علیها
با اینکه خـیلی روسـیاهم عذرخواهم چـیزی نـدارم جز گـناهم عذرخواهم غیر از در این خانه من جایی ندارم درمـاندهام، بی سرپنـاهـم عذرخواهم این روزها حرفی ندارم غیر از این که تـنهـا بگـویم عـذرخواهم عذرخواهم از تو که چیزی کم نخواهد شد خدایا رحمی نما بر سوز و آهم عذرخواهم بین تضرع معذرت میخواهم از تو اشک دو چشمم شد سلاحم عذرخواهم از توبههـایم توبه کردم، میپـذیری؟ حـال خـرابـم شد گـواهـم عذرخواهم بی عفو تو باید چه خاکی سر بگیرم بی عـفـو تو قـطعـاً تباهم عذرخواهم در محـضر تو نـاامـیدی اشتباه است از فرط جرم و اشـتـباهم عذرخواهم بین من و شاه نـجـف دوری مـیـنداز دلـبـسـتـۀ آن بـارگـاهـم عـذر خـواهم توفـیق دادی در حـرم اشکی بریـزم حالا که بـستر شد فـراهم عذرخواهم یک عـذرخواهی هم بدهکار رضایم محتاج یک گـوشهنگـاهم عذرخواهم جز روضه خواندن کاری از من بر نیاید از روضههای گـاه گـاهم عذرخواهم در اوج تنهایی علی با همسرش گفت بانـوی من! تنهـا سپـاهم! عذرخواهم تقصیر من شد محسن خود را ندیدی ای خـانـهدار پـابه ماهـم عـذرخواهم |